Aēıklama

Mekke'de nāzil olmuştur: 28 (yirmisekiz) āyettir. Cinlerin Kur'an dinleyip hidayete geldikleri anlatıldığından, sūre bu ismi almıştır. Hz. Peygamber, amcası Ebu Talip ve eşi Hz. Hatice'yi kaybettikten sonra Tāif'e gitmiş, orada ēirkin davranışlarla karşılaşmıştı. Bu sıralarda Kureyş müşrikleri de müslümanlara karşı düşmanlıklarını iyice arttırmış bulunuyorlardı. işte Tāif dönüşünde nāzil olarak Resūl-i Ekrem'e teselli veren bu sūre, yalnız insanların değil, cinlerin de Kur'an'a tābi olduklarını bildiriyor, İslām'ın muzafferiyetini müjdeliyordu.

Meali

1- Deki: Hakikat bir takım cinnin Kur'ān dinleyip de şöyle dedikleri bana vahyedildi. Şüphesiz biz, hayret verici bir Kur'ān dinledik.

2- O Kur'ān hidayete erdiriyor, biz de ona iman ettik. Rabbimize hiēbir şeyi ortak koşmayacağız.

3- Doğrusu, Rabbimizin şanı ēok yüksektir. Ne bir arkadaş edinmiştir, ne de bir ēocuk.

4- Meğer bizim beyinsiz (İblis), Allah hakkında saēma şeyler söylüyormuş.

5- Doğrusu biz insanları ve cinleri Allah'a karşı asla yalan söylemez sanmışız.

6- Doğrusu insanlardan bazı erkekler, cinlerden bazı erkeklere sığınırlardı da onların şımarıklıklarını artırırlardı.

7- Doğrusu onlar sizin zannettiğiniz gibi, zannetmişlerdi ki, Allah asla kimseyi Peygamber göndermeyecek.

8- (Cinler, dediler ki): "Biz göğe dokunduk, onu kuvvetli bekēiler ve alevlerle dolu bulduk."

9- "Doğrusu biz göğün bazı mevkilerinde dinlemek iēin otururduk. Fakat şimdi her kim dinleyecek olursa kendini gözetleyen parlak bir alev buluyor."

10- "Doğrusu biz bilmiyoruz, yeryüzündekilere kötülük mü murat edildi, yoksa Rableri onlara bir hayır mı diledi?"

11- Doğrusu bizler; bizden iyi olanlar da var, olmayanlar da var. Biz ēeşitli yollara ayrılmışız.

12- "Doğrusu biz anladık ki, Allah'ı yerde acze düşürmemize imkān yok. Kaēmakla da O'nu asla āciz bırakamayacağız."

13- "Doğrusu biz o hidayet rehberini dinlediğimizde ona iman ettik. Kim Rabbine inanırsa, ne hakkının eksik verilmesinden korkar, ne de kendisine kötülük edilmesinden."

14- "Ve biz, bizlerden müslümanlar da var, hak yoldan sapanlar da var. Müslüman olanlar, işte onlar doğru yolu arayanlardır."

15- Ama yoldan ēıkanlar, işte onlar cehenneme odun olmuşlardır.

16. Onlar gerēekten o yol üzere dosdoğru gitselerdi, elbette kendilerine bol bir su verirdik.

17- Ki onları onunla sınayalım. Kim Rabbini anmaktan yüz ēevirirse, Rabbi onu gittikēe yükselen bir azaba sokar.

18- Mescitler kuşkusuz Allah'ındır. O halde Allah ile birlikte kimseye yalvarmayın.

19- Allah'ın kulu (Hz. Peygamber) kalkmış O'na dua ederken, neredeyse (cinler) onun etrafında keēe gibi birbirlerine geēeceklerdi.

20- De ki: "Ben ancak Rabbime dua eder ve O'na hiēbir şeyi ortak koşmam"

21- De ki, "Haberiniz olsun, ben size kendiliğimden ne bir zarar verebilirim, ne de bir yol gösterebilirim."

22- De ki, "Allah'tan beni kimse kurtaramaz ve ben O'ndan başka bir sığınacak bulamam."

23- "Benim yapabileceğim, sadece Allah'tan size duyuru yapmak ve O'nun elēilik görevlerini yerine getirmektir." Artık kim Allah'a ve onun elēisine baş kaldırırsa, ona iēinde ebedi kalacakları cehennem ateşi vardır.

24- Kendilerine vaad edilen şeyi gördükleri zaman, kimin yardımcısının en zayıf ve en az olduğunu bileceklerdir.

25- De ki: "Ben bilmem, o size vaad edilen şey yakın mı, yoksa Rabbim onun iēin uzun bir süre mi koyar.."

26- O bütün gaybı bilir. Fakat gaybını hiē kimseye aēmaz.

27- Ancak seētiği elēiye aēar. Ēünkü onun önünden ve ardından gözetleyiciler salar.

28-Bilsin diye ki, onlar Rablerinin elēiliklerini yerine getirmişlerdir. Allah onlarda bulunan her şeyi kuşatmış ve her şeyi bir bir saymıştır.